รีวิวหนังผี เรื่อง Scary Stories to Tell in the Dark

ถ้าหากใครกำลังเบื่อๆ… อยากที่จะหาหนังสยองขวัญสักเรื่องมาดูแก้เซ็งกลางดึกในคืนพักผ่อน อยากแนะนำให้ลองหาหนังผี “Scary Stories to Tell in the Dark” มารับชมรับรองว่าจะช่วยแก้เบื่อได้พอสมควรเลยทีเดียว แต่ถ้าหากใครยังไม่มั่นใจว่าหนังผี Scary Stories to Tell in the Dark จะน่าสนใจหรือเปล่าลองมาฟังรีวิว แบบไม่สปอยจากบทความชิ้นนี้ เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการประกอบการตัดสินใจกันได้เลย

Scary Stories to Tell in the Dark

เรื่องราวของหนังผี Scary Stories to Tell in the Dark เริ่มต้นขึ้นในเมือง มิลล์ วัลย์ รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อกลุ่มวัยรุ่นที่นำโดยเด็กสาวที่อยากเป็นนักเขียน “สเตลล่า” พากันเข้าไปในคฤหาสน์ร้างของตระกูลเจ้าของโรงงานทำกระดาษ Bellows ที่ลือกันว่าได้ทำการกักขังลูกสาวคนเล็ก “ซาราห์” เอาไว้โดยไม่ยอมให้ออกไปไหน และถ้าหากมีเด็กคนไหนมาขอให้เธอเล่าเรื่องผีให้ฟัง เธอก็จะเล่าเรื่องราวที่น่าสยดสยองลอดผ่านกำแพงของบ้านให้ตามที่ขอ บวกกับเกิดคดีเด็กหายตัวอย่างเป็นปริศนาในเมืองเล็กๆแห่งนี้หลายรายทำให้ยิ่งลือกันให้แซ่ดว่าเป็นฝีมือของหญิงสาวที่ถูกกักขัง เรื่องราวเหล่านี้กระตุ้นต่อมความอยากผจญภัยของสเตลล่าและผองเพื่อนเป็นอย่างมาก ในขณะที่ทำการสำรวจคฤหาสน์ร้างเธอก็ได้พบกับ “หนังสือนิทานของซาราห์” และนำมันกลับมาด้วย โดยที่ไม่รู้เลยว่าการทำเช่นนั้น เป็นการปลุกจิตวิญญาณของซาราห์ให้ฟื้นคืนกลับมาในโลกใบนี้พร้อมกับนำพาความสยองขวัญมาด้วย

หนังผี Scary Stories to Tell in the Dark มีความน่าสนใจพอสมควรสำหรับคนที่ชอบภาพยนตร์แนวมิตรภาพระหว่างเด็กอย่างเช่น เรื่อง IT หรือ Stranger Thing ที่ได้กลิ่นอายทั้งมุมกล้องและการเล่าเรื่องในสไตล์ของ Stranger Thing มาอย่างครบถ้วนเพราะเป็นทีมงานเดียวกัน โดยการพยายามโยงเรื่องราวสยองขวัญที่เป็นตำนานเมืองที่น่ากลัวของประเทศสหรัฐอเมริกาที่ทำการร้อยเรียงให้เข้ามาอยู่ในหนังผีเรื่องเดียวกัน แม้หนังผีเรื่องนี้จะพยายามทำมาให้ดูเป็นหนังสยองขวัญสำหรับเยาวชน แต่ดูเหมือนว่าการได้นักวาดภาพประกอบขั้นเทพอย่าง Stephen Gammell จะทำให้ทะลุขีดจำกัดความสยองมากกว่าที่ตั้งเป้าเอาไว้เป็นอย่างมาก ไม่นับเรื่องของการเก็บรายละเอียดด้าน CG ที่เรียกว่าเนียนกริบ โดยเฉพาะฉากของสิวหัวช้างและแมงมุมจำนวนมหาศาลที่เห็นแล้วต้องขนลุกเกรียวตาม และยังมีฉากอีกมากมายที่ล้อเล่นกับความกลัวของคนดูได้อย่างลงตัวอีกหลายฉาก ที่ไม่อยากหลุดปาก! เพราะเดี๋ยวจะหาว่าสปอย!!!

โดยส่วนตัวของผู้เขียนมองว่าหนังผี Scary Stories to Tell in the Dark เป็นหนึ่งในหนังผีที่น่าสนใจ สามารถดูแก้เบื่อได้จนจบเรื่อง แม้ว่าในบางจุดที่พยายามเสริมความน่ากลัวมากเข้าไปจะเกินงามไปสักหน่อย กับการดำเนินเรื่องราวที่ตัดไปมาค่อนข้างรวดเร็วทำให้คนที่ไม่ตั้งใจชมให้ดีอาจพลาดความสัมพันธ์กับตัวละครไปสักหน่อย และการแสดงที่ค่อนข้างดูแข็งไปสักนิดเมื่อเทียบกับหนังการเผชิญหน้ากับภูตผีของกลุ่มเด็กในวัยใกล้เคียงกันอย่างเรื่อง IT แต่รับรองว่าในส่วนของ CG ที่เนียนเน้นเล่นกับความสยองนั้น หนังผี Scary Stories to Tell in the Dark ทำได้อย่างยอดเยี่ยมเลยทีเดียว ทำให้หนังผี Scary Stories to Tell in the Dark เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่อยากเชียร์ให้หามาชมสักครั้ง หรือใส่ไว้ในรายชื่อของหนังผีแก้เบื่อก็ไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน

รีวิวหนัง Mary เป็นหนังสยองขวัญเพียงแค่เรื่องเดียว ได้ชื่อแกรี่ โอลด์แมน

หนังเล่าเรื่องของ เดวิด เกร็ก กัปตันเรือมือฉมัง ที่ลูกจ้างบริษัท่องเที่ยว เขารับหน้าที่เป็นกัปตันเรือสำราญพานักท่องเที่ยวชมทัศนียภาพไปวัน ๆ แต่เกร็กก็มีความใฝ่ฝันว่าเขาอยากจะมีเรือเป็นของตัวเองสักลำ แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็ไปพบเรือเก่าที่ถูกใจมากจากงานประมูล เกร็กไม่รอช้ารีบจับจองเป็นเจ้าของท่ามกลางเสียงคัดค้านของซาราห์ ภรรยาที่ไม่เห็นด้วยในทีแรก แต่ก็ตามใจสามีในที่สุด เมื่อมีเรือเป็นของตัวเอง เกร็กก็รีบดำเนินตามความฝัน พาภรรยาและลูกสาวทั้ง 2 ไมค์ ญาติสนิท และทอมมี่แฟนหนุ่มของลูกสาว ทั้งหมดล่องเรือออกทะเลกว้าง มุ่งหน้าเป้าหมายที่เบอร์มิวดา แต่ยิ่งออกเรือไปไกล ก็ยิ่งเจอกับประสบการณ์ขนหัวลุกที่หนักหนาขึ้นเรื่อย ๆ ตามระยะทาง จากแค่ภาพหลอนแวบ ๆ แล้วก็เริ่มรุนแรงถึงขั้นเอาชีวิตสมาชิกคนบนเรือ

Mary

หนังเปิดเรื่องแบบเอาจุดจบมานำเรื่อง ทำให้ขาดอารมณ์ร่วมลุ้นไปอย่างมาก เพราะรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าใครคือผู้รอดชีวิต หนังเดินหน้าไปในรูปแบบที่ผู้รอดชีวิตต้องให้การตำรวจด้วยการเล่าย้อนอดีตเหตุการณ์บนเรือ ใช้เวลาเกริ่นนำก่อนขึ้นเรือแค่ประมาณ 15 นาที ให้คนดูได้รู้จักบรรดาตัวละครหลักกันครบถ้วน บทภาพยนตร์ของ แอนโธนี ทำได้ดีในส่วนที่อธิบายความสัมพันธ์ของตัวละครหลักผ่านบทสนทนาของ เกร็กและซาราห์ ทำให้หนังไม่ต้องใช้เวลาปูที่มาแต่ละคนมากมายนัก มีสมาชิกบนเรือถึง 6 ราย ก็ถือว่ามาตามสูตรสำเร็จของหนังสยองขวัญ ใส่เหยื่อเข้ามาเยอะ ก็แปลว่าจะต้องมีฉากสยองมากขึ้นตามจำนวนเหยื่อ ที่น่าจะต้องโดนผีจัดการทีละราย ผีร้ายเริ่มงานหลอกหลอนทีละเล็กทีละน้อย เริ่มจากเป็นภาพหลอน โผล่มาให้เห็นแว้บ ๆ เขยิบมาเป็นเข้าสิงสมาชิกบนเรือ ท่าไม้ตายท้ายสุดคือปรากฏตัวมาชัด มีเนื้อมีหนังวิ่งไปมาให้เห็นกันชัด ๆ ปลุกปล้ำกับบรรดาเหยื่อได้อีกด้วย ซึ่งการก้าวกระโดดจากสถานะวิญญาณ มามีตัวตนนี่ชวนอึ้งพอควร

ถ้าหนังที่มีบทดี แต่ผู้กำกับอ่อนด้อยประสบการณ์ ถ่ายทอดเนื้อหาใจความของบทไม่ได้ หนังก็พัง หรือตรงกันข้ามบทมาแย่ แต่ผู้กำกับมีกึ๋นพอควร ก็ยังพอถ่ายทอดภาพบรรยากาศหนังในฉากสยองให้พอขนหัวลุกได้บ้าง แต่สำหรับ Mary นี่มาพร้อมกันทั้งบทที่อ่อนปวกเปียกและผู้กำกับที่อ่อนประสบการณ์ ไมเคิล กอย เป็นผู้กำกับที่เลื่อนขั้นตัวเองมาจาก ช่างถ่ายภาพยนตร์ กำกับทีวีซีรีส์มาสิบกว่าเรื่อง Mary คือภาพยนตร์เรื่องแรกของเขา คงต้องขอให้กลับไปกำกับซีรีส์อย่างเดิมแหละ ฉากสยองที่ไมเคิล กอย ใช้หากินทั้งเรื่องคือ “ตุ้งแช่” เล่นแบบคลิปไวรัลที่แกล้งคนให้ตกใจที่แชร์กันตามโลกโซเชียลนั่นแหละ ฉากเงียบ ๆ มืด ๆ แล้วก็ซ้อนหน้าผีน่ากลัวพุ่งเข้าใส่กล้อง บวกกับเสียงเอฟเฟกต์ดัง ๆ มาแบบนี้ยังไงก็ตกใจครับ แล้วก็เล่นซ้ำมันอยู่แบบเนี้ย เฮ้อออ ยังไม่หมดแค่นั้นครับ พอตกใจแล้ว ตัดฉับมาเป็นตัวละครตื่น เพราะภาพที่เราเห็นตะกี้คือความฝัน ฝันแล้วตื่นหลายรอบมั่ก เล่นวน ๆ แล้วสิ่งสำคัญที่ไมเคิล ไม่สามารถทำได้ คือบรรยากาศสยองบนเรือ ไมเคิล ไมสามารถทำให้เรือแมรี่ดูน่ากลัวได้อย่างที่ควรจะเป็นเลย นี่คือ “เรือผี” นะครับ ถึงไม่มีผีออกมา ก็ต้องถ่ายทอดภาพให้คนดูสัมผัสได้ว่านี่คือเรือผี น่ากลัวจัง

บทของแอนโธนี แจสวินสกี น่าจะเสียชื่อที่สะสมมาจาก The Shallow ก็คราวนี้ล่ะ แอนโธนี สร้างปูมหลังตัวละครได้ดี แต่กับตัวปีศาจที่เป็นหัวใจหลักของเรื่อง แอนโธนี กลับไม่สามารถบรรยายได้ถึงความน่ากลัว ทั้งที่เป็นวิญญาณร้ายที่มีความพยาบาทมานับร้อยปี ทีมงานเองก็ไม่สามารถสร้างภาพลักษณ์ที่มีเอกลัษณ์ของผีในตำนานตัวนี้ได้ มองแล้วก็แค่ผีบ้าน ๆ ตัวนึง หนังสีครับแต่ผีเป็นผีขาวดำ เหมือนออกมาจากทีวีรุ่นเก่า หน้าขาว ผมยาว ตาดำ ไม่พูดอะไร กรีดร้องแว่ วิ่งใส่เหยื่ออย่างเดียว ช่างยึดมันตามมาตรฐานผีฝรั่งเสียจริง บทของแอนโธนีตกม้าตายหลายรอบ แต่แผลที่ใหญ่สุดคือ ช่วงท้ายหลังจากที่ปีศาจเริ่มอาละวาดหนักขึ้น ทำให้เกร็กและซาราห์ไปขุดประวัติเรือมาอ่าน แล้วก็ตกอกตกใจกับชะตากรรมของเจ้าของเรือรายก่อน ๆ ห๊ะ!! เรือลำละกว่า 6 ล้านบาท ก่อนซื้อไม่ดูประวัติกันหรอกเหรอ เพิ่งมาดูตอนเจอผีบนเรือเนี่ยนะ

การที่เอาจุดจบของเรือมาเปิด นี่ก็ถือว่าเป็นโจทย์บังคับที่ยากพอดู เราได้เห็นเรือแมรี่มอดไหม้อยู่กลางทะเล ก็เป็นฉากเปิดเรื่องที่กระตุ้นความสงสัยใคร่รู้ได้ดี แต่นั่นหมายความว่าฉากไคลแมกซ์ต้องพาไปให้ถึงจุดที่คนดูคาดหวัง แต่สำหรับ Mary นี่…………. เจอไคลแมกซ์แบบว่า “แค่เนี้ยเหรอ” ก็เห็นด้วยกับสื่อต่างประเทศหลาย ๆ สำนักที่เห็นพ้องต้องกันว่า เอาแกรี่ โอลด์แมน มาปู้ยี้ปู้ยำได้ไม่คุ้มค่าเล้ย แต่ก็ยังมีส่วนดีที่ต้องขอชมอีกสักหน่อย ในฉากปิดเรื่อง ก็ถือว่ามีไอเดียเพิ่มมาน่าสนใจ เป็นการวกจบที่เข้าที่เข้าทาง “ดี” เกินคาด แถมจบแบบเปิดท้ายไว้ให้ต่อภาคสองได้ด้วยนะ แต่จะมีเหรอ?

รีวิวหนัง ปิดป่าหลอน – Who หนังผีหนังไทย

หนัง Pit-Pa-Lorn หรือชื่อไทยว่า ปิดป่าหลอน ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ คือสุภาษิตที่เกิดขึ้นในทุกๆสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มนักศึกษาที่มีเลือดของความคึกคะนองอันเปี่ยมล้น ใครเลยจะรู้ว่าจุดเริ่มต้นจากการท้าทายของรุ่นพี่ที่ต้องการวัดความเป็นผู้กล้าของรุ่นน้องในวันนั้น จะนำพามาซึ่งความสูญเสียและความสยองขวัญในวันถัดมา โจ เปี๊ยก อ๊อด ออย เอ จูน แป้งร่ำ และกีต้าร์ ลงสมัครเข้าป่าต้องห้ามตามคำท้าของกลุ่มรุ่นพี่

ปิดป่าหลอน

ทว่าเมื่อวันเดินทางมาถึงโจกลับยกเลิกการเดินทางเนื่องจากแม่ไม่อนุญาต และมีเบิ้มผู้เป็นรุ่นพี่ที่เป็นหนึ่งในตัวตั้งตัวตีร่วมเดินทางไปด้วย ทั้งแปดชีวิตเดินทางโดยรถไฟเพื่อไปพบกับนายพรานมากฝีมือและผู้ช่วยนามว่าแซมที่สถานีรถไฟ ก่อนจะเดินทางมุ่งหน้าเข้าสู่ป่านั้นทั้งสิบชีวิตได้ถ่ายภาพหมู่ร่วมกันที่รางรถไฟซึ่งในการถ่ายภาพในครั้งนี้ทุกคนเป็นผู้เลือกตำแหน่งการยืนด้วยตัวเอง โดยหารู้ไม่ว่าการยืนเรียงลำดับเพื่อถ่ายภาพร่วมกันในครั้งนี้ จะเป็นการถ่ายภาพร่วมกันเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย และพวกเขาทั้งสิบได้กำหนดทิศทางชีวิตของตัวเองเอาไว้แล้ว เสียงฝีเท้าสิบคู่เหยียบย่ำลงบนใบไม้สีน้ำตาลที่ร่วงหล่นเกลื่อนพื้นดังขึ้นพร้อมๆกับเสียงของฝูงวิหกที่บินคล้อยเคลื่อนผ่านทิวเมฆสีเทาเพื่อกลับรัง กิ่งไม้ใหญ่พลิ้วไหวหยอกเอินกับสายลมพัดเอื่อยในยามอาทิตย์อัสดงช่างงดงามและมีมนต์ขลัง พาให้กลุ่มผู้มาเยือนเพลิดเพลินจนหลงลืมความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางไกลมาตลอดทั้งวัน ทว่าภายใต้แนวป่ารกทึบอันอุดมไปด้วยแมกไม้สูงใหญ่นานาพันธุ์แห่งนี้ ยังมีบางสิ่งเฝ้ามองและติดตามคุณไปทุกย่างก้าว เงามืดที่กางปีกรอคอยมอบประสบการณ์ขวัญผวาให้แก่แขกไม่ได้รับเชิญอย่างสาสม ความงาม ที่นิยามได้มากกว่าคำว่า อาถรรพ์ Who ปิดป่าหลอน อย่าลองดี หากคุณไม่รู้จักมันดีพอ !!!